เมื่อชั้น...ไปตามหา สถาปนิกรุ่นพี่ลาดกระบัง [Homework!!]
posted on 10 Oct 2010 16:27 by o-ynas"Professional Practice "





















*O-yN@s* View my profile





















จากการบ้านที่ได้รับจากท่านอาจารย์ใน Face Book :
จึงได้เลือกหัวข้อท่าเตียนเพื่อทำการบ้านส่งละคะ >o
ท่าเตียน ตั้งอยู่บนถนนมหาราช ตรงข้ามกับวัดพระเชตุพนฯ (วัดโพธิ์) อยู่ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา มีท่าเรือข้ามฟากท่าเตียน-วัดอรุณ และท่าเรือด่วนเจ้าพระยา
เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาจึงได้นัดกับเพื่อนชวนกันไปถ่ายรูปที่ท่าเตียน ซึ่งแต่เดิม เชื่อไหมคะ ท่าเตียนสร้างขึ้นในสมัยของรัชกาลที่ 1 O[]O!!! เราได้เดินทางไปในช่วงบ่าย อากาศไม่ร้อนไม่หนาวกำลังดี รูปที่จะลงนี้มีทั้งของเพื่อนที่ไปด้วยกันมาและของตัวปุ๋มเองด้วยนะคะ ของปุ๋มจะมีชื่อแปไว้บอกละคะ ตามมาได้เลยคะ
"รูปภาพท่าเตียนในสมัยอดีตคะ"

แต่ก่อนท่าน้ำริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่อยุ่ใกล้เขตพระบรมหาราชวังนี้มีอยู่หลายท่า สามารถเดินข้ามถนนไปได้เลย ท่าที่เปิดให้บริการแกบุคคลทั่วไปที่ต้องการจะข้ามฟากไปยังฝั่งธนบุรี มีอยู่ท่านี้หนึ่งที่ดูเก่า โบราณคร่ำครึก ดูแล้วไม่น่าจะได้รับการบูรณะซ่อมแซมมาแน่นอนคงจะหนีไม่พ้น ท่าเตียนละคะ
เดินเข้าไปก็ต้องตกใจละคะ อาคารไม้ เก่าแต่ยังคงสวยงาม โครงสร้างยังอยู่ได้ ตอนนี้เริ่มมีการดูแล บูรณะแล้วละคะ แต่กำลังสงสัยว่าน้ำต้องท่วมบ้างแน่เลย ไม่งั้นคงไม่เอาไม้กระดานมาวางพาดเป็นทางเดิน ^ ^
"ของขายเต็มเลยคะ"

"หน้าต่างนี้อายุกี่ปีแล้วน้า"

"ขอข้ามเรือไปทางวัดอรุณราชวราราม มีพระปรางค์ืัที่โดดเด่น ชาวต่างชาติมากมายเลยละคะ"

"ท่าเตียนสวยๆ"

ที่นี้จัดได้ว่าเป็นท่าน้ำที่ยังดูเก่าแก่ และ ชาวบ้านริมฝั่งท่าเรือทั้ง 2 ข้างทางนั้นยังดำรงอาชีพเหมือนคนรุ่นปู่รุ่นพ่ออยู่ ท่าน้ำนี้ จึงเป็นท่าน้ำยอดนิยมที่บรรดานักสร้างภาพยนตร์ย้อนยุค มักจะมาใช้เป็นสถานที่ถ่ายทำอยู่เนืองๆ โดยเฉพาะภาพยนตร์เรื่อง คู่กรรมนั้นจะขาดฉากท่าเตียนเสียมิได้เลย ตำนานของท่าน้ำนี้ ใช่แต่ว่าจะมีตำนานที่เล่าขานกันเฉพาะหนังย้อนยุคช่วงสงครามโลก เท่านั้น ตำนานที่เก่าแก่กว่าอย่างเรื่อง ยักษ์ วัดโพธิ์ รบกับ ยักษ์ วัดแจ้ง นั้นก็รบกันที่ท่าเตียนนี้ เช่นเดียวกัน โดยที่ ตำนานกล่าวไว้ว่า
บริเวณท่าเตียนอันเป็นพื้นที่โล่งเตียนนั้นเป็นผลจากการต่อสู้ของ “ยักษ์วัดแจ้ง” กับ “ยักษ์วัดโพธิ์”โดยมี “ยักษ์วัดพระแก้ว” เป็นผู้ห้ามทัพ ตำนานกำเนิดท่าเตียน มีว่า ยักษ์วัดโพธิ์ซึ่งทำหน้าที่ดูแลวัดโพธิ์และยักษ์วัดแจ้งซึ่งทำหน้าที่ดูแลวัดแจ้งหรือวัดอรุณฯ ฝั่งตรงข้ามนั้น ทั้ง ๒ ตนเป็นเพื่อนรักกัน วันหนึ่งทางฝ่ายยักษ์วัดโพธิ์ไม่มีเงิน จึงข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาไปขอยืมเงินจากยักษ์วัดแจ้ง พร้อมทั้งนัดวันที่จะนำเงินไปส่งคืน เมื่อถึงกำหนดส่งเงินคืน ยักษ์วัดโพธิ์กลับไม่ยอมจ่าย เบี้ยวเอาเสียดื้อๆ ยักษ์วัดแจ้งเมื่อรอแล้วรอเล่าจนทนไม่ไหว จึงตัดสินใจข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาทวงเงินคืนแต่ยักษ์วัดโพธิ์ไม่ยอมให้
ดังนั้น ในที่สุดยักษ์ทั้ง ๒ ตนจึงเกิดการทะเลาะถึงขั้นต่อสู้กันแต่เพราะรูปร่างที่ใหญ่โตมหึมาและมีกำลังมหาศาลของยักษ์ทั้ง ๒ ตน เมื่อต่อสู้กันจึงทำให้ต้นไม้ในบริเวณนั้นถูกยักษ์ทั้งสองเหยียบย่ำจนล้มตายลงหมด หลังจากที่เลิกต่อสู้กันแล้วบริเวณที่ทั้งสองประลองกำลังกันนั้นจึงราบเรียบกลายเป็นสถานที่ที่โล่งเตียนไปไม่มีอะไรเหลือเลย
ครั้นเมื่อพระอิศวรได้ทราบเรื่องราวการต่อสู้กันทำให้บรรดามนุษย์และสัตว์ทั้งหลายในบริเวณนั้นเดือดร้อน จึงได้ลงโทษโดยการสาปให้ยักษ์ทั้ง ๒ กลายเป็นหิน แล้วให้ยักษ์วัดโพธิ์ทำหน้าที่ยืนเฝ้าหน้าพระอุโบสถ และให้ยักษ์วัดแจ้งทำหน้าที่ยืนเฝ้าพระวิหารวัดแจ้งเรื่อยมา ส่วนฤทธิ์จากการสู้รบของยักษ์ทั้งคู่ที่ทำชุมชนละแวกนี้ราบเรียบเป็นหน้ากลอง ทำให้ชาวบ้านพากันเรียกว่า “ท่าเตียน” เรื่อยมาจนถึงทุกวันนี้
ดังนั้นเราเลยขอไปแวะมองหน้ายักษ์วัดแจ้งกันก่อนละคะ
"ต้องนั่งดีๆ เด๋วตกเรือนะจ๊ะ"

"ฟ้ามืดไปหน่อย"

"ถึงแล้วๆ"


"เจอแล้ว!! สวัสดีคะคุณยักษ์วัดแจ้ง"

"เห็นยังงี้ทางขึ้นพระปรางค์ชันมากๆเลยละคะ"

"ปรับแสงสว่างไปหน่อยแหะ ไม่หน่อยแล้วละ"

"เย้ มาถึงแล้ว(กล้องเพื่อนนะคะ)"

"คุณลุงคนเฝ้า นั่งสะสบายเลย"

"ปีนไปถ่ายรูปไป 555 (กล้องเพื่อน)"

"คนต่างชาติเยอะแยะมากมายพาลูกมาเที่ยวด้วย จริงไหมจ๊ะ น้องปาวา"

"ขอพี่เล่นด้วยสิจ๊ะ อิอิ (น้องคิดในใจ อย่ามายุ่งกับหนูนะ กิ๊วๆ)"

"ยิ้มเร็วหนู น้องบอกเบาๆคะพี่ จุจุ เสียงดัง (กล้องเพื่อน)"

"มองไปทางฝั่งท่าเตียน อู๊ววว"

ในสมัยรัตนโกสินทร์บริเวณท่าเตียนแห่งนี้เคยเป็นตลาดท้ายสนมหรือตลาดท้ายวังมาก่อน และเป็นตลาดที่มีความคึกคัก มีเรือมาจอดเทียบท่าส่งของและค้าขายกันเต็มท่า ซึ่งนอกจากจะเป็นศูนย์กลางตลาดขนส่งสินค้าทางการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดของกรุงเทพฯแล้ว ยังถือได้ว่าเป็นเมืองท่าที่สำคัญในการคมนาคมทางน้ำอีกด้วย ไม่ว่าใครจะเดินทางไปไหนมาไหน หรือจะไปต่างประเทศก็ตามก็ต้องมาขึ้นลงเรือที่ท่านี้ทั้งสิ้น
ต่อมาเกิดอัคคีภัยครั้งใหญ่ที่กวาดเอาสิ่งปลูกสร้างในแถบนั้น เสียเลี่ยนเตียนโล่ง ชาวบ้านจึงเรียกกันติดปากนับแต่นั้นมาว่า “ท่าเตียน” มาในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ก็ทรงมี พระราชดำริให้จัดสร้างที่พักแก่ชาวต่างประเทศ อีก ทั้งท่าน้ำนี้ก็อยู่ใกล้กับโรงโม่ด้วย ท่าเตียนนี้จึงกลายเป็นท่าเรือขนส่งที่เป็นทั้งที่รับส่งผู้โดยสารเรือและ สินค้าไปพร้อมๆ กันโดยปริยาย
ท่าเตียนนี้ ในปัจจุบันเลยยังเป็นท่าน้ำที่เป็นจุดรับส่งเรือข้ามฟากไปยัง วัด อรุณราชวราราม และ เรือด่วนบางสาย ยังคงเป็นท่าน้ำที่พื้นยังเป็นไม้กระดาน ทั้งอาคารท่าเป็นไม้กระดานเหมือนเดิม
"เดินกลับไปยังฝั่งท่าเตียนต่อได้แล้วละ"

"ขอลากลับไปยังฝั่งท่าเตียนก่อนนะคะ"

"จากกล้องเพื่อน น้องหมาหน้ายิ้มใจดี ชอบนอนบนน้ำ สบายจังนะเธอ"

"ปลาเต็มเลย กับอาหารหลากสี"

"ปลารุมกินกันน่ากลัวมากๆ (กล้องเพื่อน)"

"ขณะที่มองหาเรือนั่งกลับไป"

"โทรมต้องลุย 555 (กล้องเพื่อน)"

"เย้ๆ เรือมาแล้ว"

"ตลาดสดผักผลไม้ อืมมมม"

"กลับเข้าฝั่งท่าเตียนละคะ"

"ขึ้นฝั่งท่าเตียน"

โดยในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้สร้างตึกแบบยุโรปขึ้นตรงท่าโรงโม่หรือซอยทางเข้าท่าเรือข้ามฟากท่าเตียน ซึ่งจะสร้างเป็นตัวยูไปทางซอยท่าเรือแดง ส่วนตรงกลางตึกรูปตัวยูคือตลาดท่าเตียน ส่วนตึกที่สร้างในสมัยรัชกาลที่ 6 จะอยู่แถวซอยประตูนกยูง แต่ยังมีตึกที่เก่ากว่านั้นตรงใกล้ๆซอยประตูนกยูง ที่เคยเป็นอู่จอดเรือของสมเด็จพระมหาสมณเจ้ากรมพระปรมานุชิตชิโนรส แถวนั้นจึงมีห้องพักของพวกฝีพาย เป็นอาคารชั้นเดียว 11 ห้อง ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 3 ซึ่งสถาปัตยกรรมเก่าแก่เหล่านี้ทางชุมชนและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ช่วยกันอนุรักษ์รักษาไว้
"ตึกเก่าแก่ทรงยุโรป สร้างในสมัยรัชกาลที่ 5ละคะ"

"ทางเข้าตลาดท่าเตียน ด้านข้างท่าเรือละคะ ตามมาเลยคะ >o

การเข้าไปสู่ชุมชนตรงตลาดท่าเตียน ตอนแรกก็สะดุดกึก โอ้ว กลิ่นปลาตากแห้ง . . . ไม่เป้นไร ขอเข้าไปดูหน่อยละคะ เดินเข้าไปเรื่อยๆ ถ่ายรูปไปสักพักจะโดนชาวบ้านถามว่าเป้นใครมาจากไหน แหะๆ หนูก็ต้องตอบไปว่ามาทำงานจากคณะสถาปัตย์ ลาดกระบังคะ ขอถ่ายรูปหน่อยนะคะ >o
"ด้านข้างติดริมน้ำของตลาดคะ (กล้องเพื่อน)"

"ได้เวลาเข้าตรอกเข้าซอยแล้ว"

"เข้ามาก็เจอครัวเลยคะ อิอิ ทางหน้าบ้าน แต่คาดว่าน่าจะเป้นของร้านอาหาร"

"ทุกอย่างเสร็จสรรพอยู่ตำแหน่งเดียวจริงๆ"

"ทำอยู่ตรงนี้ละจ๊ะ"


"ศาลเจ้าด้านใน แน่นอนว่าจีนชัวร์!!"

"คุณลุงนั่งชิว"

"ประตูไม้เก่า ตั้งแต่สมัยไหนแล้วน้อ มีคนผ่านเข้า-ออกตรงนี้กี่คน กี่รุ่น"

"ทางเดินมีหลังคาคลุมให้แต่ก็ยังโปร่งแสง"

"ชาวบ้านก็วางของไว้ตามริมทางเดินเต็มเลย"

" คนมันน้อย คนพูดของคุณป้าที่อยู่ที่นี้ เห็นแล้วก็ชวนเศร้าอย่างบอกไม่ถูก"

"กระเพราะปลาเต็มเลย!!"

"โครงสร้างหลังคายังเป็นไม้ ให้ลมระบายได้ดี"

"เนื่องจากไปวันเสาร์เย็นๆ คนน้อยมากๆๆๆๆๆๆเลยคะ"

"คนกันเองละจ๊ะ วางไว้ไม่มีหายหรอก"

"พื้นที่บางส่วนในตลาดยังเป็นโกดังเก็บสินค้า"

"ร้านค้าที่ทยอยปิดแล้วละคะ"

"ทรุดโทรมไปตามกาลเวลา"

"ที่เห็นเนี้ย 5 ชั้นนะคะ ขอบอก"

"โครกๆๆๆ ฮัดเช่ย!! ฝุ่นจับเต็มเลย"

"ฝั่งนี้กี่ชั้นละเนี้ย"

"แม้จะเล็ก แต่ทุกคนก็อยู่ได้"

"เดินวนตลาดไปอีกทาง (กล้องเพื่อน)"

"มาช้าเค้าปิดกันหมดแล้ว T^T"

"อดเยย"

"บ้านหลังนี้บันไดสนุกมาก วน 3 รอบบ้านแปลนเป็นรูป 5 เหลี่ยม มันส์จริงๆคะ"

"โอะ คุณลุงยังไม่ปิดร้านละ รูปเต็มเลย สมแล้วกับรูปที่มีทุกบ้าน"

"ที่มาของกลิ่นปลาตากแห้งแสนอร่อยที่อาจารย์ตี๋แนะนำ"


"แปลนมันส์อีกหลัง รูป 3เหลี่ยมคางหมูแบบผิดตีปสุดๆ อิอิ"

"ข้ามฝั่งละคะ"

"ทางเข้าชัดเจนเลยคะ"

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว เราแวะไปดูยักษ์วัดแจ้งมาแล้ว ต้องตามไปดูยักษ์วัดโพธิ์ต่อละคะ โย่วๆ
"นั้นไงๆ คุณยักษ์วัดโพธิ์ สวสัดีคะ"

"หน้าตาใจดีจัง"

"คนไทยเข้าฟรี โฮะๆๆๆ"

"ง่ะ แสงจะหมดแล้วว"

"พื้นนี้อายุกี่ปีแล้วน้า"

"เวลามีน้อย ต้องรีบกลับเด๋วที่บ้านจะเป็นห่วง"

"หารถไม่ได้ งั้นขอเดินต่อไปยังสวนท่าเตียนหน่อยนะจ๊ะ"

"ที่แห่งนี้เป็นสถานที่ชุมชน มีผู้คนมากมายแวะมานั่งเล่น พาลูกหลานมาเดิน สงบร่มรื่น วิวก็สวยคะ"

"บัวกลางคืน สวยไหมคะ"

"แสงน้อยๆ"

"วันนี้คนน้อยจังเลย"

"ดึกขนาดนี้ยังนั่งวา่ดรูปอยู่เลยคะเนี้ย"

"เต็มโป๊ะเรือเลย"

"หมดแรงแล้ว ลาละคะ"

มาเดินคร่าวนี้ทำให้มองอะไรได้หลายๆอย่าง ผู้คนมีความสุขแม้ที่ๆพวกเข้าอยู่จะสกปรกบ้าง คับแคบบ้างแต่ก็มีความสุขดี ไม่ต้องการอะไรมากมาย แม้จะเก่าแต่ก็อยู่ได้ วันนั้นเดินจนหมดแรงกาย แต่แรงใจไม่หมดง่ายๆ ต้องกลับมาทำงานต่อ คนที่นี้ลำบากมากมายเค้ายังอยุ๋ได้ ทำไมเราจะอยู่บ้างไม่ได้ละคะ ^ ^
แหล่งข้อมูลอ้างอิง
ชื่อนี้มีที่มา เล่ม ๓ : กรุงเทพมหานคร, สำนักพิมพ์ เพื่อนเรียน.
http://203.155.220.217/pranakorn/community_tatian_3.html
http://www.oursiam.in.th/content
http://www.dhammajak.net/forums/viewtopic.php?f=24&t=23364
http://www.klongdigital.com/webboard3/48477.html
เจอกันคร่าวหน้านะคะ >w

~ P i y a t o ~